PUUR

Een roman over een jonge vrouw op zoek naar haar biologische ouders.

Nieuwsgierig naar het boek? Hieronder plaats ik vrijwel dagelijks een stukje uit het boek. Veel leesplezier en laat ook eens een berichtje achter!


Hoofdstuk 4 - Naar Thailand (5)

Na onze tussenstop in Frankfurt hadden we nog 10 uur te gaan. De klok tikte langzaam vooruit. Zo af en toe kregen we van de piloot informatie over het vliegtuig of over het gebied waar we op dat moment boven vlogen. Maar het duurde vooral erg lang. Gelukkig had ik Hughie om mij een paar uurtjes zoet te houden. En hoe verleidelijk hij ook was, hij werkte slaapverwekkend.

‘Tam, wat wil je dadelijk als hoofdgerecht. We moeten het nu opgeven anders kun je dadelijk niets eten.’

Heel wreed werd ik uit mijn droom gehaald. Een droom over hoe mijn ouders mij vonden. Iets dat ik alleen uit de verhalen van mijn ouders kende. Over hoe mijn moeder mij in haar slaapkamer vond en gilde van de schrik. En over hoe ik daar stilletjes lag, zonder maar een geluidje te maken. Maar ook over hoe mijn vader mij oppakte en gelijk begon te wiegen en mij met lieve woordjes toesprak. Natuurlijk kon ik mij daar niets van herinneren. Maar de verhalen van mijn ouders had ik al zo vaak gehoord, dat ik het als een film voorbij zag komen. Ieder detail had ik uit hen getrokken en zo was mijn eigen filmpje ontstaan. Mijn moeder was dagen van slag geweest. Zij wilde graag een kind en dat lukte niet. En toen lag ik daar, zo alleen, zonder moeder, dat brak haar hart. Dat begreep ze niet, hoe kon je je kind dit ooit aan doen. De emoties die ze toen had, kon je na al die jaren als ze erover vertelde nog steeds in haar stem horen en van haar gezicht lezen. Mijn vader huilde nooit, maar ook hij had toen zijn tranen op de vrije loop gelaten. Hij kon zich niet voorstellen hoe iemand zo’n onschuldig wezentje kon achterlaten. Ze wilden mijn biologische moeder vinden, maar er waren vrijwel geen aanwijzingen. Behalve het dekentje waarin ik gewikkeld was en waar een belletje op gespeld was. En dan natuurlijk het bizarre briefje. Niemand wist gewoon wat er aan deze situatie vooraf was gegaan. Waar kwam ik vandaan? Hoe lang had ik daar gelegen en waarom?

Met mijn gedachten nog mijlenver keek ik van Esther naar de stewardess. Even kon ik niet uit mijn woorden komen. Waar ging het over? O ja, wat ik wilde eten.

‘Curry, doe maar Curry’ was mijn snelle reactie en ik keek weer naar het beeldscherm voor mij. Zonder iets te zien overigens.

‘Is alles goed met je? Je ziet er zo verhit uit. Heb je stiekem over Hughie liggen dromen? Ja, dat was het en wat hebben jullie dit keer gedaan?’

Esther vergat gewoon adem te halen en ratelde lekker door. De tweede helft van haar verhaal hoorde ik niet eens meer. Ik was niet in staat om te reageren. Mijn gedachten waren elders en gezien ons vorige gesprek liet ik haar maar in de waan. Ze moest eens weten.

Hoofdstuk 1 t/m 3

Heb je de eerste drie Hoofdstukken gemist? Geen probleem, deze kun je hieronder nalezen!

- Hoofdstuk 1

- Hoofdstuk 2

- Hoofdstuk 3