PUUR

Een roman over een jonge vrouw op zoek naar haar biologische ouders.

Nieuwsgierig naar het boek? Hieronder plaats ik vrijwel dagelijks een stukje uit het boek. Veel leesplezier en laat ook eens een berichtje achter!


Hoofdstuk 4 - Naar Thailand (4)

De daling voor onze tussenstop werd ingezet. Kwam het van het dalen, mijn verwachtingen of was het het eten van daarnet, dat mijn buik een beetje zeurde. Op dit korte stukje naar Frankfurt hadden we namelijk de heerlijkste hapjes te eten gekregen. Luxe broodjes met zalm, kaviaar en dergelijke en het smaakte prima. Logisch. Ik kon vanochtend geen hap door mijn keel krijgen. Maar nu we onderweg waren, was de spanning eraf en had ik een flinke trek gekregen.

‘Hoe denk je dat ze eruit ziet?’ werd ik onverwacht gestoord.

‘Wie, bedoel je?’

‘Jouw bio-moeder natuurlijk, suffie?’

‘Bio-moeder?’

‘Ja, jouw biologische moeder. Dat vind ik een te lang woord, dus heb ik het afgekort. Of Thaise moeder? Of bio-mama? Zeg maar wat je wilt.’

‘Mijn bio-moeder, dat klinkt wel,’ antwoordde ik. ‘Maar op jouw vraag terug te komen, ik heb geen idee. Armoedig? Ze heeft me afgestaan, dus ze zal niet tot de rijken behoren.’

‘Of juist wel. Je hoort ook wel eens over de schandalen in de rijke takken en dat ze die proberen te verbergen? Misschien is dat het wel? Was jouw moeder zwanger van haar grote liefde. Maar hij was te min. Dat zou toch kunnen?’

Aan de ene kant moest ik lachen, maar ze had ook wel gelijk. Alles was mogelijk en als dat het was, dan was de kans groot dat ze nu wellicht wel durfde uit te komen voor hetgeen 20 jaar geleden was gebeurd.

‘Ja, dat zou wel heel romantisch zijn. Maar ik denk het niet. Het belletje en het briefje duidden volgens de kenners niet op een goed geschoold iemand. Dus niet direct iemand uit het beste milieu. Maar je weet nooit. Misschien ziet mijn moeder er wel net zo mooi uit als deze stewardessen. Loopt ze altijd rond in chique zijden kleding en is ze prachtig.’

We gingen er helemaal in op. Het was heerlijk om er zo op los te fantaseren.

‘Ja,’ ging ik verder, ‘misschien ben ik gewoon een nakomeling van Koning Bhumipol.’

Esther keek me aan met een vragende blik. ‘Koning Bloemkool? Hoe heet die koning? Bloemkool?’ lachte ze luid. ‘Bloemkool, dat meen je toch niet hè?’ Ze lag helemaal in een deuk.

Ik moest er eigenlijk ook wel om lachen, het was immers een voor onze begrippen gekke naam. ‘Ja, Bloemkool. Mooie naam hè? Zo heet ik dus echt, Tamara Bloemkool. Vind je het wat?’ vroeg ik gekscherend.

‘Ja, prachtig. En heb je ook hele grote bloemkolen en...’

Meer kon ze niet zeggen, ze dook helemaal in elkaar van het lachen. Ik had ook buikpijn gekregen van het lachen. Ik keek een andere kant op, want anders zouden we nog harder gaan lachen. Ik kreeg al buikpijn bij het gezicht van Esther en de tranen liepen me over de wangen. Ik staarde daarom wat voor mij uit. Dat was het beste voor ons en onze medepassagiers. Een kwartiertje zaten we na te schokken. Af en toe een beetje schuin naar de ander kijkend, maar met een kwartier was het wel over. Hè, hè, dat was even lachen. Heerlijk. Ik draaide mij om en stootte haar aan.

‘Es, ik ben blij dat jij mee bent gekomen.’

‘Ik ben ook blij dat ik het kon regelen met mijn studie. Enne, ik kan mijn kindje toch niet alleen laten gaan,’ zei ze en gaf me een moederlijke aai over mijn bol.

‘Pas je op. Het lijkt wel of ik Tinie heb meegenomen. Of heeft zij jou soms instructies gegeven?’

Aan Esthers reactie te zien had mijn moeder inderdaad wat gezegd.

‘Ze heeft me alleen op het hart gedrukt om goed op je te letten. Meer niet.’

Ik keek haar een beetje argwanend aan.

‘Ze is jouw moeder, ze is bezorgd,’ voegde ze er verdedigend aan toe.

In begreep het ook wel en eigenlijk vond ik het best lief. En waarom zou ik me daar nu nog druk over maken. Terug naar huis kon niet meer.

Hoofdstuk 1 t/m 3

Heb je de eerste drie Hoofdstukken gemist? Geen probleem, deze kun je hieronder nalezen!

- Hoofdstuk 1

- Hoofdstuk 2

- Hoofdstuk 3